Καλησπέρα σας!
Αυτός ο Θρύλος προξενεί έντονα βιωματικά φαινόμενα σε όλους τους φιλάθλους του. Απαξίωσης, εξάρτησης, λατρείας. Ποικίλα συναισθήματα. Αγχωτική κι εμφατική συνάμα νίκη, αλλά με έντονη σημειολογία. Σαν μια φωτογραφία με πολλές λεπτομέρειες. Όπως ένα μυθιστόρημα με διφορούμενες ερμηνείες. Παροδική ανάκαμψη ή ολική επαναφορά που θα συνεχιστεί και στα επόμενα παιχνίδια;
Όπως γράφουν και οι Theater: Πετάς τη μπάλα (προς εμένα), σηκώνω τη σκυτάλη και με ρωτάς το λόγο που γκριζάρουν τα μαλλιά μου. Living and learning, the pressure keeps on burning my soul. Είναι δυνατόν να μην γκριζάρουν με τέτοια ψυχική πίεση;
Ο Σταύρος αναλαμβάνει την ξενάγηση…
Dream Theater – Burning My Soul
Ο τίτλος προέρχεται από το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ”ΦΩΣ” και, για να είμαστε ιστορικά ακριβείς, αποτελούσε σύνθημα και ιαχή των ανταρτών του ΔΣΕ. H ψυχή αποτέλεσε και το στοιχείο-κλειδί, ούτως ώστε ο Ολυμπιακός να καταφέρει να φέρει τη σειρά απέναντι στη μαχητική Ζαλγκίρις στο 1-1. Ένας Ολυμπιακός, που στο πρώτο παιχνίδι εμφάνισε όλες τους τις φετινές παθογένειες στο παρκέ και ηττήθηκε δίκαια. Έπαιξαν ρόλο τα “mind games” του Γιασικεβίτσιους, ο οποίος μετά τον αγώνα της Μ. Παρασκευής στο ΣΕΦ απαιτούσε 50-50 διαιτησία στη σειρά των play-off; Ίσως. Σημασία έχει όμως πως καμία διαιτησία δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στο να αποκλείσει ένας ορθολογικά στημένος στο παρκέ Ολυμπιακός τους Λιθουανούς.
Οι Πειραιώτες εμφανίστηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, επέμεναν στο να στηριχθούν αποκλειστικά στις εμπνεύσεις του Σπανούλη, οι ξένοι εξαφανίστηκαν ξανά, το ατέρμονο pick n’ roll δεν μπορεί να κερδίζει αγώνες εσαεί και, κάπως έτσι, το δεύτερο παιχνίδι της σειράς απέκτησε χαρακτήρα τελικού.
Ό,τι καλύτερο δηλαδή, για να ξυπνήσουν τα μαχητικά ένστικτα των μπροστάρηδων της ομάδας αυτής. Το σύνθημα δόθηκε με τους Παπανικολάου και Μπόγρη να αγωνίζονται τραυματίες με καθαρά δική τους ευθύνη, τον κόσμο να τους αποθεώνει στην παρουσίαση της ομάδας και τους υπόλοιπους να παρασύρονται από τον ρυθμό που έδιναν οι κατάμεστες εξέδρες του ΣΕΦ. Ο Γιασικεβίτσιους διαμαρτυρόταν συνεχώς για ένα ακόμη παιχνίδι (με όποιον δάσκαλο καθίσεις…) ξεσηκώνοντας τους φίλους των ερυθρόλευκων και η Ζαλγκίρις τοποθετήθηκε επίσημα μέσω Twitter για τη διαιτησία του 1ου δεκαλέπτου, επικαλούμενη τη διαφορά στις βολές (!). Τίποτα από τα προαναφερθέντα όμως δεν μπορούσε να χαλάσει το μυαλό των παικτών του Σφαιρόπουλου που έδωσαν τα πάντα, για να έρθει η πολυπόθητη ισοφάριση της σειράς και να αναπτερωθεί το δικό τους ηθικό, αλλά και του κόσμου. Ο προπονητής, σωστά κατά την άποψή μου, τόνισε στη συνέντευξη τύπου πως η πίεση βρίσκεται πια στο στρατόπεδο της λιθουανικής ομάδας, η οποία οφείλει πλέον να κερδίσει ματς, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη διαιτησία, για να προλάβει, ίσως, τα χειρότερα για τα ματς στο Κάουνας, στην ”καυτή” έδρα των Λιθουανών.
Σε ό,τι αφορά το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, δυστυχώς, δεν έχουν επέλθει ιδιαίτερες αλλαγές στο αγωνιστικό προφίλ της ομάδας, μετά και τα γερά ”στραπάτσα” σε Ευρωλίγκα και Κύπελλο Ελλάδας. Ο Μπράουν φαντάζει σε κακή φυσική κατάσταση και χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στα εγχώρια παιχνίδια ενώ, γενικότερα, ο coach Σφαιρόπουλος μοιάζει ανήμπορος να εκμεταλλευτεί τις αγωνιστικές αρετές των ξένων αθλητών του, με αποτέλεσμα το σύνολό του να έχει εν πολλοίς -για να μην πω πλήρως- απολέσει την άρνηση της ήττας, που χαρακτήριζε τον Ολυμπιακό των προηγούμενων σεζόν. Δεν είναι τυχαίες οι μεγάλες διαφορές με τις οποίες έχασε με κάτω τα χέρια ορισμένους αγώνες η ομάδα μας. Αρνούμαι επίσης να πιστέψω πως αποτελεί …κακοδαιμονία τόσο η έλλειψη φυσικής κατάστασης από ορισμένους όσο και το ότι για άλλη μία φορά η συχνότητα των τραυματισμών στον Ολυμπιακό δεν μπορεί να συγκριθεί με τον μ.ο. τραυματισμών και των υπόλοιπων ομάδων. Αν σφάλλω, διορθώστε με στα σχόλια…
Θεωρώ, λοιπόν, πως οι διοικούντες καλούνται να λάβουν γενναίες αποφάσεις στο τέλος της σεζόν. Αποφάσεις που θα κινούνται προς την κατεύθυνση διόρθωσης των παθογενειών που παρατηρούμε χρόνια και ορισμένοι προσπαθούν με έντεχνο τρόπο να καλύψουν. Δεν είναι δείγμα μοντέρνου μπάσκετ το να μην πλαισιώνεται ο Σπανούλης κατάλληλα, με αποτέλεσμα ένας καλά διαβασμένος προπονητής να βραχυκυκλώνει εύκολα το μονοδιάστατο επιθετικό παιχνίδι του Σφαιρόπουλου. Σάκοτα, Πλάθα και Γιασικεβίτσιους αποτελούν ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα. Όταν ο αρχηγός δεν μπορεί να δημιουργήσει όπως θα ήθελε, τότε, το μακρινό σουτ και οι ατομικές ενέργειες αποτελούν μονόδρομο. Συν τοις άλλοις, και η αμυντική λειτουργία φαίνεται να παρουσιάζει κενά το τελευταίο διάστημα, κάτι που πιθανόν να αποτελεί απόρροια της κακής αγωνιστικής και φυσικής κατάστασης ορισμένων.
Παρ’ όλα αυτά, η σεζόν δεν έχει τελειώσει και η πρόκριση σε ένα ακόμη Final 4 μοιάζει αρκετά πιθανή. Το ρόστερ διαθέτει μονάδες με εμπειρία και δυνατότητες να ανταπεξέλθουν στην πίεση. Όσοι βρέθηκαν χθες στο ΣΕΦ, σίγουρα ένιωσαν γεμάτοι και περήφανοι για το πάθος και την αυταπάρνηση των κόκκινων και θυμήθηκαν το γιατί ο μπασκετικός Ολυμπιακός αξίζει τη στήριξη όλων μας…
ΥΓ1. Οι πανηγυρισμοί Παπανικολάου και Πρίντεζη στο 2ο ημίχρονο του αγώνα, συμπυκνώνουν εν πολλοίς το γιατί δεν πρέπει να χάνουμε την πίστη μας σε αυτή την ομάδα. Ορισμένοι από αυτούς, διαθέτουν τεράστια ψυχικά αποθέματα. Φτάνει αυτό για να προκριθούν και να πρωταγωνιστήσουν σε ένα Final 4, που ειδικά ο Σπανούλης επιθυμεί διακαώς να βρεθεί;
ΥΓ2. O Mάντζαρης, από το εντός έδρας ματς με την Εφές και έπειτα, βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση και δηλώνει παρών στα κρίσιμα. Είναι απαραίτητη η ηρεμία που προσφέρει σε οργάνωση, άμυνα, όπως και τα σημαντικά σουτ στα οποία μας έχει συνηθίσει να ευστοχεί.
ΥΓ3. Θα είναι άδικο για αυτή την παρέα να μην παίξει Final 4 Ευρωλίγκας σε ένα περιβάλλον σαν αυτό του Βελιγραδίου. Δεν θα βαρεθώ να γράφω πως αποτέλεσε κακίστη συγκυρία για το τμήμα, το να αντιμετωπίσει σε τελικό Ρεάλ και Φενέρ, σε Μαδρίτη και Κωνσταντινούπολη αντίστοιχα…
Edited by Mark Roussos μετά απ’την προσθήκη πληροφοριών από δύο διαφορετικές εσωτερικές πηγές: Να θυμάστε ότι τίποτα δεν είναι απόλυτο όσο δείχνει με την πρώτη ματιά. Ούτε καν ο τραυματισμός Παπανικολάου. Ούτε εκείνος του Μπόγρη. Παρατηρήσατε να μην πατάνε καλά στο παρκέ προχθές; Μια χαρούλα πατούσαν και οι δύο, ειδικά ο Παπανικολάου. Εκείνος επέλεξε να μην παίξει στο πρώτο παιχνίδι. Είχαν εύκολους τους Λιθουανούς και τον άφησαν εκτός. Ακόμα και με το 30λεπτο με τον Πανιώνιο, δεν είχε κανένα θέμα ο Παπανικολάου. Είναι βέβαιοι ότι ο Μιλουτίνοφ θα παίξει στο πρώτο παιχνίδι στο Κάουνας. Ήδη έκανε προπόνηση για να χάσει ορισμένα περιττά κιλά που του βρήκε ο Γκατζούλης κι έχουν μείνει παρακαταθήκη από τον τραυματισμό του. Από εκγύμναση; Γενικότερα λίγα πράγματα όλοι τους. Ό,τι ζόρι τραβάνε, είναι κατά την περίοδο της προετοιμασίας. Εκεί τους ζορίζει ο Σφαιρόπουλος κι ο Γκατζούλης. Ειδικά όσοι παίρνουν ενεργό χρόνο συμμετοχής, κάνουν μόνο τα απαραίτητα. Όσο για τους τραυματισμούς, συμβαίνουν εξαιτίας της συμμετοχής στην εθνική. Άλλωστε, όλες οι σοβαρές ομάδες βγάζουν τραυματισμούς κατά τη διάρκεια της σεζόν, εκτός του Παναθηναϊκού, ο οποίος δεν κάνει προπόνηση αλλά προετοιμασία για διπλό στο Μαρούσι. Οι δημοσιογράφοι μεγενθύνουν υπερβολικά όσα αφορούν σε τραυματισμούς για να δημιουργούν εντυπώσεις και να απολαμβάνουν δημοσιότητα με ό,τι συνεπάγεται αυτή. Ο πιο κουρασμένος παίκτης της ομάδας είναι ο Σπανούλης -άσχετα αν δεν το δείχνει στο παρκέ- επειδή ακριβώς έχει και τη μεγαλύτερη φθορά εξαιτίας της αγωνιστικής ταλαιπωρίας που υφίσταται σε κάθε παιχνίδι. Καιρός να σταματήσει και η κλάψα από τα social για τον Χάκετ. Ο παίκτης έφυγε εξαιτίας της πιθανής υποτροπής στο θέμα που είχε με τον τραυματισμό του -κι όταν ένα σοβαρό σωματείο έχει ταλαιπωρηθεί πολύ πρόσφατα από ανάλογες περιπτώσεις, δεν ρισκάρει τόσο άμεσα- αλλά και εξαιτίας της συνεχούς “υποτροπής” στην εξωγηπεδική και ειδικότερα στη νυχτερινή ζωή του. Οι Παπανικολάου και Παπαπέτρου έχουν κληθεί ήδη για να ανανεώσουν για τα επόμενα τρία χρόνια ο καθένας. Ο Παναγιώτης (ένας είναι ο Παναγιώτης) έχει μετανιώσει που προσέγγισε τον Σάρας για να αναλάβει τον Ολυμπιακό, εξαιτίας της πρόσφατης απαράδεκτης συμπεριφοράς του στα δύο πρώτα παιχνίδια με τη Ζαλγκίρις κι όπως δήλωσε χαρακτηριστικά: Ήταν τόσο εκνευρισμένος που θα καλούσε ακόμα και τον Στηβ Γιατζόγλου να αναλάβει (που λέει ο λόγος δηλαδή), παρά να κάνει επίσημη πρόταση στον Γιασικεβίτσιους.
