[Σημείωση του Συντάκτη – Ελεύθερη απόδοση/μετάφραση επιλεγμένων τμημάτων του λήμματος Waiting for Godot από το Wiki]
Το Περιμένοντας τον Κοντο [Σ του Συντ – ο τόνος λείπει συνειδητά από τον τίτλο, επιλογή του συγγραφέως] είναι μία θεατρική τραγικωμωδία από τον Ιρλανδό θεατρικό συγγραφέα Σάμουελ Μπέκετ […] Το play (θεατρικό έργο) αφορά στις ιδιοτροπίες (μανιερισμούς) των δύο βασικών χαρακτήρων, Μπο και Μπι, που επιδίδονται σε μία αλληλουχία σκέψεων, διαλόγων και συναντήσεων ενώ περιμένουν τον Κοντο του τίτλου, που ποτέ δεν έρχεται.
Πρόκειται για το πλέον γνωστό λογοτεχνικό έργο του Μπέκετ και θεωρείται από τους οπαδούς «ένα από τα πιο αινιγματικά θέατρα της σύγχρονης λογοτεχνίας.»
[…]
Αν και υπάρχει μόνο μία σκηνή και στα δύο ημίχρονα, το play είναι γνωστό για τα πολλά θέματά του, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Βεζένκοφ, του motion offence, της ακατάσχετης πάσας (που αργότερα έγινε και λογοτεχνική μανιέρα, η γνωστή «ροή της πάσας» κατά το ροή της συνείδησης, όπου ο παίκτης πασάρει οπουδήποτε μέχρι συλλήψεως από τη Χωροφυλακή), του playmaking ρακέτας, και της έλλειψης καθαρού γκαρντ.
Ο Μπέκετ αργότερα θα δηλώσει ότι το ζωγραφικό έργο του Caspar David Friedrich «Δύο Influencers παρατηρούν το Jumbotron» αποτέλεσε ισχυρή πηγή έμπνευσης για το play.
Στο Περιμένοντας τον Κοντο, οι δύο βασικοί χαρακτήρες περνούν τις ημέρες τους περιμένοντας κάποιον Κοντο, που πιστεύουν ότι θα τους λύσει τα χέρια. Περνούν την ώρα τους με συνεντεύξεις τύπου, λίγες προπονήσεις μια και το βαρύ πρόγραμμα της Ευρωλίγκας δεν επιτρέπει περισσότερες, το Adore των Smashing Pumpkins, φιλοσοφικές αναζητήσεις, όμως, αλίμονο, η ελπίδα σιγά σιγά χάνεται καθώς ο Κοντος δεν φτάνει ποτέ.
Συνομιλούν με άλλους χαρακτήρες, τον Σκινά, τη Δώρα, τους μάνατζερ. Καθώς το play εκτυλίσσεται, η επανάληψη των κινήσεων και της νομενκλατούρας υποδηλώνει την κυκλική φύση της επίθεσης αλλά και των ζωών τους, κάτι που επιτρέπει στους αντίπαλους προπονητές να τους διαβάσουν και να τους αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά, και, αν και ο Κοντος «φτάνει διαρκώς», ποτέ δεν εμφανίζεται στο play, αφήνοντας τους χαρακτήρες σε μία αβεβαιότητα και τον Ντόντα μόνο στην υπαρξιακή ρακέτα να περιμένει να καρφώσει, αντιμέτωπος με μία μπάλα μπάσκετ που όταν είναι στο έδαφος δεν γνωρίζει τι να κάνει.
Θεωρητικοί του μπάσκετ έχουν σημειώνει ότι από τη στιγμή που το play δεν περιλαμβάνει κανέναν γκαρντ, καλεί σε μία ευρεία σειρά ερμηνειών για το ποιος μπορεί να περάσει το κέντρο χωρίς να χάσει τη μπάλα. […] Διατυπώθηκε η άποψη πως το play αποτελεί μέρος μίας ευρύτερης μπασκετικής λογικής, γνωστής ως το «Θέατρο του Παραλόγου».
Το play χειροκροτήθηκε ευρύτατα. Λόγω της δημοφιλίας, σημασίας, και πολιτιστικής βαρύτητας για το σύγχρονο μπάσκετ, το Περιμένοντας τον Κοντο έχει συχνά μεταφερθεί στο σανίδι, στην όπερα, στην τιβί (πασίγνωστο σε όλους το Playwatch, με μία σειρά ναυαγοσωστών που περιμένουν τον καρχαρία ατενίζοντας την Πάμελα) σε όλο τον κόσμο. Ως ένα από τα θεμελιώδη έργα καλαθοσφαίρισης, το play συνεχίζει να μελετάται ευρύτατα σε ακαδημαϊκούς και λογοτεχνικούς κύκλους, διαβόητους για τη θεωρητική ενατένιση της ζωής.
ΣΥΝΟΨΗ
Ημίχρονο Α
Το play ανοίγει με δύο ιδρωμένους γνωστούς, τον Μπο και τον Μπι, που συναντιούνται στη φυσούνα. Ο Μπι γνωστοποιεί στον Μπο τις τελευταίες εμπειρίες του – δεν κοιμήθηκε όλο το προηγούμενο βράδυ καθώς δεχόταν επιθέσεις από ανώνυμους γκαρντ. Το ντουέτο συζητά για μία σειρά θεμάτων επί μακρόν, του τύπου αν το γαρύφαλλο καταστρέφει το παστίτσιο ή ο μπακαλιάρος είναι καλύτερος με σκορδαλιά ή πατατοσαλάτα, και τελικά αποκαλύπτεται πως περιμένουν έναν τύπο που ονομάζεται Κοντος και η έλευσή του συνοδεύεται από το You could be mine. Δεν είναι και σίγουροι ότι δεν έχουν συναντήσει ποτέ τον Κοντο, αλλά δεν είναι και σίγουροι αν θα φτάσει ποτέ.
Στη συνέχεια, ένας τύπος ονόματι Σκινάς φτάνει και σταματά για να συζητήσει με τον Μπο και τον Μπι. Ο Σκινάς λέει πως θα βγει στην αγορά όπου σκοπεύει να αγοράσει έναν Κοντο.
Αρχίζει να χορεύει Oi! και αναχωρεί αφήνοντας τον Μπο και τον Μπι να συνεχίσουν να περιμένουν τον απόντα Κοντο.
Έπειτα εμφανίζεται κάποιος ονόματι «Μάνατζερ», πληροφορεί πως είναι ο αγγελιαφόρος του Κοντο, και ότι ο Κοντος δεν θα φτάσει τώρα, αλλά σίγουρα θα φτάσει αργότερα. Ο Μπι ζητά έστω μία περιγραφή του Κοντου, όμως ο μάνατζερ ζητά εγγυήσεις και μιλά ασαφώς, ρωτώντας κυρίως ποιος θα είναι ο ρόλος του Κοντου στην ομάδα. Βγαίνει λέγοντας Don’t shoot the messenger, υπό τους ήχους του New Rose. Ο Μπι και ο Μπο ανακοινώνουν πως επίσης την κάνουν, αλλά παραμένουν στη φυσούνα χωρίς να κινούνται ακίνητοι
σκεπτόμενοι το περιστατικό με τον Μάνατζερ (το επεισόδιο αυτό αποκαλείται από την κριτική Spaghetti incident).
Ημίχρονο Β
Ο Μπο και ο Μπι περιμένουν πάλι κοντά στη φυσούνα, δίπλα στην οποία έχει εμφανιστεί μία κάμερα. Εξακολουθούν να περιμένουν τον Κοντο. Εμφανίζεται η Δώρα. Ζητάει από τον Μπο να κάνει κάποιες δηλώσεις για τον Κοντο. Ο Μπο κοιτάζει τον Μπι, και ο Μπι κοιτάζει το Τζάμπατρον. Η Δώρα φεύγει και εμφανίζεται ο Σκινάς. Έχει τυφλωθεί. Ο Σκινάς δεν θυμάται να έχει συναντήσει ποτέ τον Μπο και τον Μπι, οι οποίοι επίσης δεν μπορούν να συμφωνήσουν αν είδαν ποτέ τον Σκινά. Ο Σκινάς φεύγει αφήνοντας τους να περιμένουν.
Λίγο αργότερα, ο Μάνατζερ επανεμφανίζεται για να αναφέρει πως ο Κοντος δεν θα έλθει άμεσα, αλλά σίγουρα θα φτάσει κάποια στιγμή. Ο Μάνατζερ δηλώνει πως δεν έχει δει ποτέ πριν τον Μπο και τον Μπι και ότι δεν είναι ο Μάνατζερ με τον οποίον μίλησε ο Μπο χτες, κάτι που κάνει τον Μπι να εκραγεί, ζητώντας τον να τον θυμάται όταν θα έλθει πάλι έτσι ώστε να μην λέει ότι δεν τον θυμάται ποτέ πριν. Αφού ο μάνατζερ βγει από τη φυσούνα, ο Μπο και ο Μπι σκέφτονται την παραίτηση. Αλλά παραίτηση από τι; Αποφασίζουν να κινηθούν έντονα για τον Κοντο, αλλά μένουν ακίνητοι καθώς το play τελειώνει, για μία ακόμη φορά χωρίς η ομάδα να προλάβει να εκδηλώσει επίθεση.
)
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
Ο Κοντος
Η ταυτότητα του Κοντου έγινε αντικείμενο έντονων συζητήσεων. Όταν ο Colin Duckworth ρώτησε ευθέως τον Μπέκετ αν ο Ανδρέας είναι ο Κοντος (μπερδεύοντας την επιτυχία της Ρίτας Είναι γάτα με το Αυτός ο άνθρωπος αυτός ίσως;), ο Μπέκετ δεν πρόλαβε να απαντήσει καθώς ο Βαγγέλης Ιωάννου πηδώντας στο τζάμπολ άρχισε να χορεύει ένα βαρύ ζεϊμπέκικο που έκανε την ομάδα να σχηματίσει κύκλο γύρω του χτυπώντας παλαμάκια.
Η Deirdre Bair αναφέρει ότι αν και «ο Μπέκετ ποτέ δεν θα συζητήσει όλα τα υπονοούμενα του τίτλου», ωστόσο προτείνει έναν λόγο που τον ενέπνευσε. Κάποτε ο Μπέκετ συνάντησε τους ΘΜΑ οι οποίοι διαρκώς επανέφεραν τη συζήτηση σε έναν Κοντο. Καθώς τους έκανε το τραπέζι αυτοί τον πληροφόρησαν ότι «περιμένουν έναν Κοντο» χωρίς ωστόσο να του αποκαλύψουν το όνομά του. Ωστόσο, ο Μπέκετ αναφέρει εν συντομία, κάποια στιγμή εμφανίστηκε η Γκιλφόιλ – δεν μπόρεσε να εκτιμήσει το ύψος της.
[…]
Το όνομα Κοντος
Το όνομα «Κοντος» προφέρεται στην Ευρωλίγκα με τον τόνο στην πρώτη συλλαβή, Κόντο(ς)· στο NBA συνήθως προφέρεται με τον τόνο στη δεύτερη συλλαβή, Κοντό(ς). Ο ίδιος ο Μπέκετ είπε ότι ο τόνος θα πρέπει να είναι στην πρώτη συλλαβή και ότι στο NBA οι κοντοί δεν έχουν ευρωπαϊκή εμπειρία και κατά συνέπεια δεν είναι αξιόπιστοι. Ο Georges Borchardt, καλλιτεχνικός ατζέντης του Μπέκετ, το προφέρει πάντοτε με τον Γαλλικό τρόπο, αλλά με τον τόνο κατά κάποιον τρόπο σε αμφότερες τις συλλαβές. Στην παραγωγή του έργου στο Broadway η διαφορά μοιράστηκε με τον Μπο να το προφέρει «Κοντό» και τον
Μπι «Κόντο».
[Σημείωση του συντάκτη – το Κόντο φαίνεται να προέρχεται από το γερμανικό Konto που σημαίνει Λογαριασμός Τραπεζικός. Το Κοντός προφανώς από την ανάγκη να αποκτηθεί γκαρντ. Υπάρχει άραγε κάποιος συμβιβασμός στην αθλητική και αγοραστική αξία του παίκτου, του τύπου δεν έχουμε κ πολλά να δώσουμε;]
Ο Ιωάννου ακολουθώντας την παράδοση που τον θέλει να βαφτίζει τους καινούργιους παίκτες με τον δικό του μοναδικό τρόπο ονομάζει τον Κοντο που θα έρθει «Μακρινό Ριμπάουντ» προφανώς υποδηλώνοντας την πεποίθησή του ότι ο καινούργιος Κοντος θα είναι Αυτόχθων της Αμερικανικής Ηπείρου. Γνωρίζει καλύτερα;
